1982 – 5(2)

Eerst treft men de steekkar in de molens aan. Gauw is ze niet meer uitsluitend een « zolderwagentje » zoals men ze soms noemt. Ook elders biedt ze haar diensten. Voor Knight is ze « de onmisbare helper in pakhuizen, postkantoren, enz » (Knight, 1876-84). Naast steekkarren voor pakhuizen, verkoopt de firma Chas. A. Strelinger & Co te Detroit er ook met voile rubberen banden « die geen gerucht maken » voor hotels, tapijt- en glaswinkels. (Chas. A. Sheliajer & Co. 1887[[ In de catalogus van H. & G. Rose is er sprake van een gewone steekkar met wielen van gietijzer, en van een « brouette (= steekkar) silencieuse …, roues en caoutchouc ». Laatstgenoemde hebben als voordeel « de ne pas écraser les grains, de ne pas abîmer les parquets et de ne pas faire de bruit ». ]].

image11-3.jpg
image12-2.jpg

Afb. 4, 5

Men tracht de mogelijkheden van de steekkar te verruimen. Men bouwt er pootjes op. Aldus kan het voertuig horizontaal gelegd worden, en eventueel als een gewone kruiwagen verreden worden. Daardoor wordt ook de veiligheid groter. Het been van de gevallen arbeider kan immers niet meer door de kar verpletterd worden. Om de vracht te kunnen opstapelen of op een wagen te laden, werd een zakheffer op de steekkar gemonteerd. In 1874 geeft Knight er een duidelijke afbeelding van (Knight, 1876 – 84). Men treft dat toestel hier en daar aan (b.v. Hegelbacher, 1917, of Daubry, zie afb. 5) en in enkele recente handelscatalogi wordt het opnieuw opgenomen. Het schijnt evenwel weinig sukses gekend te hebben.

De ontwikkeling van de steekkar gaat dus geleidelijk voort. Enkele jaren geleden, versnelde ze plots. Men verbetert het voertuigje op allerlei wijzen. Zijn afmetingen en vorm worden aan de goederen aangepast. Zo bestaan er bijzondere steekkarren voor hoge gasflessen, voor tonnen, voor koffers, voor filmdozen, e.d.m. Het draagvermogen schommelt tussen 150 en 450 kg. Men houdt rekening met de werkomstandigheden en maakt er, naast hoge, ook lage en zelfs vouwbare, die gemakkelijk in een auto kunnen. Daarom ook wordt aluminium gebruikt. Dank zij supplementaire wieltjes kan de steekkar over de band van een trottoir of over een trap. De as is vaak gebogen, zodat minder kracht nodig is om het voertuigje achteruit te trekken. De fabrikant schenkt tenslotte aandacht aan de veiligheid. Wanneer men de catalogus van een grote firma raadpleegt, treft men nog allerlei andere vernuftige wijzigingen aan. De toekomst zal ons leren of ze al dan niet voet krijgen.

Zoek op de site

Zoekopdracht